ميراث ترامپ در خليج فارس

دونالد ترامپ علاوه بر بحث در مورد بازگشت دولت جديد آمريكا به شوراي امنيت سازمان ملل ، علاوه بر لغو تحريم هاي “غيرقانوني” كه موضوع اصلي امروز دولت ايران است ، در منطقه غرب آسيا به ويژه در خليج فارس ميراثي برجاي گذاشته است. و اين دور انديشي است.

دو تحول عمده در ماه هاي آخر دولت ترامپ كه مستقيماً او را رهبري مي كرد ، تشديد فشارها بر ايران در منطقه خليج فارس ، آماده سازي براي آشتي ، برقراري روابط ديپلماتيك بين رژيم صهيونيستي و برخي كشورهاي عربي بود. اجماع ميان كشورهاي عربي اتحاد از طريق رفع محاصره قطر از طريق تحريم ها را تعيين مي كند.

در آگوست سال 2020 ، امارات و بحرين ، اولين كشورهاي عربي ربع قرن گذشته ، روابط خود را با رژيم صهيونيستي عادي كردند و روابط ديپلماتيك خود را با رژيم غاصب بر اساس توافقات گشودند. دونالد ترامپ طي مراسمي در كاخ سفيد به اصطلاح “توافق هاي آبراهام” را واسطه كرد.

در هفته هاي اخير ، ترامپ در تلاش براي محاصره محاصره قطر بود ، مانند عربستان سعودي كه پس از بركناري ترامپ از كاخ سفيد ، يكي از طرفداران اصلي خود را از دست داد و اكنون نگران سياست هاي رئيس جمهور جديد آمريكا بايدن است. اين بر خلاف او است ، او توانست سريعتر از ساير متحدانش روابط خود را با دوحه برقرار كند. اين كشور كه به مسئله اعتبار بين المللي ، غرور ملي توجه زيادي نمي كند ، نظر خود را تحميل كرد ، كشورهاي ديگري را كه در تحريم ها با آن همكاري كردند تحقير كرد و آنها را مجبور به تحقق سيزده شرط تعيين شده براي قطر در سال 2017 كرد. آنها تصميم گرفتند لغو كليه تحريم ها و محدوديت هاي قطر را بدون مشاهده تغيير در رويكرد قطر فراموش كنند. اگرچه هيچ يك از متحدان عربستان سعودي از ترس انزوا جرأت مخالفت با رويكرد غير منطقي اين كشور را نداشتند ، اما وزير امور خارجه مصر كه زماني كشورش ادعا مي كرد بر جهان اسلام حكومت مي كند ، بلافاصله از نشست صلح كناره گيري كرد. شكايات:

با اين حال ، جدا از جزئيات اين تحولات ، عواقب احتمالي براي ايران در آينده نزديك در منطقه خليج فارس وجود دارد. شكي نيست كه هر دو توافق نامه حاصل شده در ماههاي اخير (ابراهيم و توافقنامه صلح) براي تقويت رويكرد عربي خليج فارس به كشورمان براي مخالفت با ايران فراخوانده شده اند. به ويژه ، توافق ابراهيم ضمن ناديده گرفتن آرزوهاي كلي جهان اسلام و البته رويكرد ايران به سيستم امنيتي در خليج فارس ، اما در بن بست بحراني منطقه ، دشمن شماره يك ايران را گشوده است.

عليرغم جدي بودن اين تهديدها ، به نظر مي رسد جمهوري اسلامي ايران چندين راه براي رفع آنها دارد. اول اينكه فقط ايران با توافقنامه صلح اعراب و اسرائيل مشكلي ندارد. فشار افكار عمومي در جهان اسلام ، تظاهرات مكرر ضد اسرائيلي در كشورهايي كه با اين رژيم صلح كرده اند ، ترس از متحدان آمريكا مانند كويت و عربستان سعودي نشان دهنده عادي سازي روابط با اسرائيل است ، عليرغم سكوت سرد بسياري از رهبران اسلامي. زمينه ، عادي سازي روابط با اسرائيل هنوز تابو است ، اين اجازه نمي دهد كشورهاي بيشتري به اين روند بپيوندند. به خصوص به عنوان طراحان و حاميان مالي اصلي اين برنامه. يعني دونالد ترامپ و دامادش ، ارالد كوشنر ، نيز از سياست هاي آمريكا حذف شده اند. بايدن ، رئيس جمهور تازه انتخاب شده ايالات متحده ، اگر بخواهد مانند سلف دموكرات خود رفتار كند ، بيشتر به صلح فلسطين و اسرائيل توجه خواهد كرد ، توجه زيادي به زياده خواهي هاي رژيم صهيونيستي نخواهد كرد.

در نتيجه ، جمهوري اسلامي ايران مي تواند از طريق رسانه ها و ديپلماسي فرهنگي ، از حمايت جهان اسلام و افكار عمومي در منطقه براي قطع روابط بين كشورهاي خود برخوردار شود: رژيم صهيونيستي و پيشگيري براي جلوگيري از روند عادي سازي روابط در شيخ نشين هاي خليج فارس. و ساير كشورهاي اسلامي با اسرائيل.

در مورد توافق العلا در مورد بازگشت قطر به آغوش كشورهاي عربي ، بايد گفت كه اين صلح با وجود اهداف پشت صحنه آن ، هيچ تضادي با سياست منطقه اي ايران ندارد. در سال هاي اخير ، جمهوري اسلامي ايران هميشه بر بازدارندگي منطقه اي ، تشكيل مجمع صلح منطقه اي براي اطمينان از صلح فراگير در خليج فارس متمركز بوده است و اكنون مي تواند از كمك هاي ارائه شده توسط قطر در طول 3 سال ممنوعيت خود براي دستيابي به اين هدف استفاده كند. امتياز بگيريد. در حال حاضر قطر ، كويت و عمان سه كشوري هستند كه انعطاف پذيري بيشتري با جمهوري اسلامي ايران دارند و امكان چانه زني براي راه حل خصومت هاي منطقه اي را دارند. در ماه هاي آينده ، سياست ايران بايد مشاوره با اين كشورها براي خاتمه بخشيدن به عادي سازي روابط با اسرائيل در خليج فارس باشد ، و در عوض يك سيستم امنيت بومي در اين دالان استراتژيك طراحي كند.

* استاد دانشگاه